TrapTown
TrapTown
TRAPTOWN
Wim Vandekeybus / Ultima Vez

NL TrapTown neemt je mee naar een parallel universum, ontdaan van tijd en ruimte. Conflicten van weleer laaien op en onverklaarbare natuurrampen domineren de verstandhoudingen tussen de volkeren. De noodzaak en schijnbare mogelijkheid van emancipatie rijzen naar het oppervlak. 

Wim Vandekeybus’ fascinatie voor de universele natuur van eeuwenoude mythes manifesteerde zich al in Blush (2002) en Oedipus/bêt noir (2011). Voor TrapTown keert hij terug naar de eindeloze en obscure kosmos van de antieke zielen en gebruikt hij dans, film, tekst en muziek om een nieuwe mythologie te scheppen. Dans- en filmsequensen creëren een naadloze live-ervaring. Pieter De Buysser schreef de tekst. De soundtrack werd gecomponeerd door Trixie Whitley en Phoenician Drive en begeleidt de lawine aan beelden. Voor het ontwerp van de scenografie werkte Vandekeybus samen met het architectenduo Gijs Van Vaerenbergh. Samen vervoeren zij het publiek langsheen orakels, catharsis en euforie.


FR TrapTown, la dernière création de Wim Vandekeybus, vous entraîne dans un univers parallèle sans temps ni espace définis. Les conflits des premiers jours et d’étranges catastrophes naturelles déterminent les relations entre peuples. Le besoin et une possibilité apparente d’émancipation font surface.

La fascination de Wim Vandekeybus pour l’universalité des mythes anciens a été déjà été démontrée dans Blush (2002) et dans Œdipus/bêt noir (2011). Pour TrapTown, il retourne au cosmos sans limites et obscur des anciennes âmes, entremêlant danse, film, texte et musique en une nouvelle mythologie. La danse et les séquences de film créent une expérience live fluide. Pieter De Buysser signe le texte. La bande-son, composée par Trixie Whitley et de Phoenician Drive, représente la toile de fond d’une avalanche d’images. Pour la scénographie, Vandekeybus a travaillé avec le duo d’architectes Gijs Van Vaerenbergh.


EN TrapTown, takes you to a parallel universe, free from defined time and space. Conflicts from the early days and curious strange catastrophes dominate the relationships between the people. The necessity and apparent possibility of emancipation rise to the surface.

Wim Vandekeybus’ fascination for the universal nature of the age-old myths was already demonstrated in Blush (2002) and Oedipus/bêt noir (2011). For TrapTown, he returns to the limitless and obscure cosmos of the ancient souls, using dance, film, text and music to conceive a new mythology. Dance and film sequences create a seamless live experience. Pieter De Buysser writes the text. The soundtrack is composed by Trixie Whitley and Phoenician Drive and forms the background to an avalanche of images. The architect duo Gijs Van Vaerenbergh signed for the design of the scenography. All together they take the audience to oracles, catharsis and euphoria.
Created with Dropbox Showcase